Wie legt er tijdens het klussen uit hoe de boormachine werkt? Wie vindt geen enkele partner goed genoeg voor zijn dochter?
Juist: een vader. Tenminste, dat dacht ik tot mijn zestiende levensjaar. Daarna? Tja, daarna was alles anders. Mijn vader overleed en ineens was daar de grote wereld zonder hem. Nu, ruim twintig jaar later, is die wereld een stuk beter te overzien, maar is het gemis er nog altijd.
Wat merk je daar nou van, van een leven met maar één ouder? Welk effect heeft het op jonge mensen om zo vroeg een ouder te verliezen?
En hoe ga je daarmee om door de jaren heen?
Voor dit boek interviewde ik dertig dertigers die, net als ik, hun ouder voor hun vijfentwintigste verloren. Je leest hun verhalen vol rauwe rouw, hoop volle gedachten en veerkracht. Daarbij geven twee psychologen en een rouwdeskundige hun kijk op rouw en verlies bij jongeren. Omdat geen ouder voor eeuwig leeft, maar je daarmee leert leven.
Tekst: Simone Vos
Illustratie cover: Marianne van der Walle
Illustraties binnenwerk: Jolijn Ceelen, Lieke Klijn, Michèle Rhoda, Esther Sepers,
Anouck Storms en Marianne van der Walle
Uitgever: Schrijfbureau Vos
ISBN: 9789090419558
Omvang: 192 pagina’s
Binding: paperback
Over de schrijver
Simone Vos (1989) is journalist en schrijver. Ze schrijft voor diverse regionale kranten, magazines en blogs over thema’s die haar aan het hart gaan. Rouw en verlies komen geregeld aan bod, maar ook mentale
gezondheid, kunst en cultuur zijn veelbeschreven onder werpen. Daarnaast heeft ze een grote liefde voor reizen (vooral Italië) en wandelen.
Beoordelingen
Er zijn nog geen beoordelingen.